Transport sanitarny na NFZ brzmi prosto: lekarz wystawia zlecenie, karetka przyjeżdża, pacjent jedzie na wizytę albo wraca po leczeniu. W praktyce najwięcej nerwów bierze się z jednego słowa: “nie przysługuje”.

Poniżej masz konkretne, “życiowe” sytuacje, w których NFZ może odmówić finansowania transportu (albo przerzucić koszt na pacjenta) – oraz co da się zrobić, gdy trzeba działać szybko. Źródła opieram o materiały NFZ i pacjent.gov.pl. (NFZ)

1) Brak wskazań medycznych – czyli “to tylko podwózka”

NFZ finansuje transport sanitarny tylko wtedy, gdy są wskazania medyczne i lekarz to uzasadnia. Jeśli pacjent może normalnie dojechać (rodzina, taxi, komunikacja, transport publiczny), a problemem jest głównie wygoda, to w praktyce kończy się to tak:

• NFZ nie pokrywa kosztów
• transport staje się w pełni odpłatny (Pacjent)

👉 Wtedy masz dwie opcje: organizacja transportu prywatnie albo szukanie innej formy wsparcia (np. transport bez asysty medycznej).

2) To jest stan nagły – a nie “transport sanitarny”

To ważne rozróżnienie: transport sanitarny to nie pogotowie.

Jeśli jest podejrzenie stanu zagrożenia życia lub zdrowia (np. duszność, ból w klatce, objawy udaru, nagłe pogorszenie, zaburzenia świadomości), to idziemy w 112 / 999, a nie w transport sanitarny. Materiały NFZ i pacjent.gov.pl podkreślają, że ZRM służy do ratowania życia i zdrowia, a nie do przewozów planowych. (NFZ)

3) “Transport daleki” w POZ – kiedy NFZ mówi nie

Tu pacjenci najczęściej się “wykładają”, bo transport daleki ma twarde ograniczenia.

Transport daleki w POZ nie przysługuje, gdy jest zlecany w celu: (nfz-lodz.pl)

• leczenia szpitalnego (co do zasady – wyjątki są ściśle opisane przez NFZ)
• ambulatoryjnych świadczeń w zakresach innych niż wskazane w przepisach/zarządzeniu
• wykonania badań diagnostycznych
• wyjazdu do miejsca, gdzie jest bliższy świadczeniodawca, który realnie może wykonać dane świadczenie (NFZ patrzy na zasadę “najbliższego”) (nfz-lodz.pl)

Czyli prosto: jeśli celem jest “daleko, bo tam mam termin / bo tam wolę lekarza / bo tam jeździ rodzina” – NFZ często powie: nie.

4) Jedziesz “nie do najbliższego” – dopłata albo odmowa

NFZ mocno trzyma się zasady: transport do najbliższego świadczeniodawcy, który udziela danego świadczenia. To szczególnie widać przy transporcie dalekim i świadczeniach specjalistycznych. Jeśli pacjent wybiera placówkę dalej, zwykle trzeba mieć konkretne uzasadnienie medyczne, że bliżej się nie da. (nfz-lodz.pl)

5) NFZ pokrywa tylko część – a reszta jest po stronie pacjenta

Są sytuacje, gdy transport jest częściowo odpłatny: NFZ dopłaca 40%, a pacjent pokrywa 60%. (NFZ)

I teraz klucz: jeśli pacjent nie mieści się w kryteriach, to nie ma “częściowo” – tylko robi się 100% odpłatności. (Pacjent)

Co robić, gdy NFZ odmawia, a transport jest potrzebny “na już”?

✅ DASMED spróbuje pomóc, o ile mamy moce przerobowe (dostępny zespół i ambulans) – bo wiemy, że czasem decyzja NFZ, terminy i realne potrzeby pacjenta kompletnie się rozjeżdżają.

Najczęstsze sytuacje, w których wchodzimy z prywatnym transportem:

• powrót pacjenta do domu, gdy formalnie NFZ “nie widzi wskazań”, a pacjent realnie nie jest w stanie bezpiecznie jechać sam
• przejazd na diagnostykę / badania (tam NFZ często odmawia przy transporcie dalekim) (nfz-lodz.pl)
• transport “do konkretnej placówki”, bo tam jest prowadzone leczenie albo jest pilny termin
• przewozy między placówkami i zabezpieczenie przewozu w sposób bezpieczny organizacyjnie

• Transport medyczny i sanitarny – oferta DASMED
• Transport sanitarny w POZ – praktyczne info
• Kontakt – szybka wycena i organizacja transportu

Mini FAQ

Czy szpital ma obowiązek zapewnić transport do domu po wypisie?

Nie “z automatu”. Transport zależy od wskazań medycznych i zasad finansowania. W praktyce bywa tak, że pacjent musi zorganizować przejazd sam lub prywatnie, jeśli nie spełnia kryteriów. (Pacjent)

Czy NFZ opłaci transport na badania diagnostyczne?

W kontekście transportu dalekiego w POZ – to częsty powód odmowy. (nfz-lodz.pl)

Czy mogę dostać transport, jeśli mam problem z poruszaniem?

Jeśli jest to dysfunkcja uniemożliwiająca korzystanie z transportu publicznego i są wskazania do leczenia/ciągłości leczenia, wtedy transport może przysługiwać (bezpłatnie lub częściowo odpłatnie, zależnie od sytuacji). (NFZ)